Το Εργαστήρι μου – Αριάδνη

Οκτ 24, 2011 by     0 Σχολια    Κατηγορία: Μαθητες, Το Βιβλιο

Πολλά πράγματα όταν τα βιώνεις δεν τους δίνεις την πρέπουσα αξία, ούτε τα εκτιμάς. Πόσο μάλλον όταν είσαι 6 χρονών και αποτελούν μέρος της καθημερινότητάς σου.

Τα εφόδια που μου προσέφερε το Εργαστήρι, οι ειλικρινείς και ανοικτές σχέσεις με τους δασκάλους και οι δεσμοί με τους συμμαθητές μου, απέκτησαν μία άλλη υπόσταση με το που έκλεισε και αναγκάστηκα να πάω στο δημόσιο για να παρακολουθήσω την ΣΤ’ τάξη. Ξαφνικά αυτό που θεωρούσα δεδομένο, δεν ήταν πλέον. Και έτσι έχοντας τη νέα πραγματικότητα σα μέτρο σύγκρισης, συνειδητοποίησα τη διαφορά.

Το Εργαστήρι δεν ήταν απλά σχολείο, ήταν στάση ζωής.

Το πιο σημαντικό υλικό του Εργαστηριού ήταν οι άνθρωποι, οι δάσκαλοί μας. Κατάφερναν να μετατρέπουν μαθήματα βαρετά σε ευχάριστο παιχνίδι, μας μύησαν στο να δουλεύουμε σαν ομάδα και το βασικότερο, ήταν δίπλα μας σε όλους τους προβληματισμούς μας. Μας έμαθαν να μην ντρεπόμαστε για αυτό που είμαστε, να νιώθουμε ελεύθεροι και επιπλέον μπορούσαμε να μοιραστούμε στην τάξη απορίες για τη ζωή μας, που δεν είχαν καμία σχέση με το μάθημα. Και όλα αυτά πάντα όλοι μαζί. Γιαυτό δεν είναι τυχαίο που με κάποιους από τους συμμαθητές μου είμαστε μετά από τόσα χρόνια στενοί φίλοι. Αλλά και με τους υπόλοιπους μας συνδέει μια ακατανόητη οικειότητα, όσα χρόνια και αν περάσουν. Αυτό είναι κάτι μαγικό.

Κάθε φορά που συλλογίζομαι τα μαθητικά μου χρόνια νιώθω πολύ τυχερή που βίωσα την «εμπειρία Εργαστήρι» και την κρατάω μέσα μου σαν κάτι πολύτιμο και ζωντανό.

Αριάδνη Ψιμάρα (Εργαστήρι 1981-1985)

Σχολιάστε το Άρθρο

Πρέπει να είστε συνδεδεμένος για να σχολιάσετε.