Το Εργαστήρι Μου – Θοδωρής

Δεκ 1, 2014 by     0 Σχολια    Κατηγορία: Μαθητες, Το Βιβλιο
  1. Το σχολείο μου τότε ήταν όλος ο κόσμος μου, οι φίλοι, οι φίλοι-δάσκαλοι… Περίμενα κάθε πρωί πότε θα πάω στο σχολείο και στις διακοπές πότε θα γυρίσω.

  2. Η εμπειρία του τότε με έκανε και νοιώθω μέρος μιας ιδιαίτερης «οικογένειας» ή ελίτ, μέρος ενός σούπερ «πειράματος» ευτυχισμένων παιδιών-ανθρώπων. Το μυαλό και τα αυτιά μου είναι πάντα ανοιχτά για νέες ιδέες και απόψεις, πάντα σεβόμενος τις απόψεις των άλλων. Η δημοκρατία με την ουσιαστική της σημασία, όχι του αποκλεισμού της μειοψηφίας, αλλά του καλύτερου αποτελέσματος για τους πολλούς, για όλους, είναι κομμάτι τις καθημερινότητας μου.

  3. Αυτά που θυμάμαι από το σχολείο είναι πάρα πολλά, έτσι τις εικόνες/παραδείγματα/εμπειρίες μου θα τις χωρίσω σε υποκατηγορίες:

    – Μάθημα αναλαμβάναμε μόνοι μας: όποιος ήθελε με όποιον ήθελε αναλάμβανε την παρουσίαση του μαθήματος της επόμενης στους άλλους. Π.χ. στην γεωγραφία αναλαμβάναμε μια χώρα 2-3 άτομα, ετοιμάζαμε μια εργασία για όλους τους άλλους και δουλεύαμε στο σπίτι χωρίς να το καταλαβαίνουμε.
    – Παραστάσεις: θέατρο, μουσική, καραγκιόζης, εκθέσεις. Τα ζούσαμε, τα διασκεδάζαμε. Π.χ. παράσταση με την αρχαία Ρώμη και το φτιάξιμο του σεναρίου για το έργο «Μια νύχτα στην Πόλη», αλλά και η ΕΡΤ3 (πολύ πρώτου γίνει αυτό το κανάλι).
    – Κατασκευή της καντίνας (την χτίσαμε εμείς με τον Νίκο το Δάσκαλο) και λειτουργίας της.
    – Διαγωνισμός μαγειρικής αγόρια-κορίτσια.
    – Κατασκευή ραδιόφωνου και μαθήματα φωτογραφίας.
    – Ποδοσφαιρικός αγώνας εναντίον Σχολής Γιαννόπουλου.
    – 5ήμερη εκδρομή στην Ακράτα.

  4. Τι με στεναχώρησε: Όταν φεύγαμε για διακοπές ήταν μαύρη μέρα, όταν πήρα αποβολή (όλη η ιστορία μέχρι το σχολικό που έφευγε την επόμενη και εγώ δεν ήμουνα μέσα), οι πρώτες μέρες στο σχολείο (πήγα στην 3η τάξη) μέχρι να ενταχθώ στην παρέα, οι δυσκολίες προσαρμογής στην πρώτη τάξη του Γυμνασίου.

  5. Χαρακτηριστικό παράδειγμα της δημοκρατικότητας είναι αυτό εδώ το εγχείρημα: το βιβλίο που πάμε να γράψουμε 150 άτομα μαζί. Επίσης πρέπει να πω ότι όλα όσα κάναμε, οι συνελεύσεις, τα μαθήματα, οι ομάδες, οι δράσεις, είχαν πάντα το στοιχείο του χιούμορ και του αυτοσαρκασμού π.χ. όταν πήγαμε στον «Ζωγράφο-Τραγουδιστή», ένα γλυκανάλατο τηλεοπτικό σόου, σαν σχολείο πρότυπο και κάναμε μπάχαλο όλο το στούντιο, σκίσαμε τα μαξιλάρια που βάση σεναρίου έπρεπε να χρησιμοποιήσουμε για μαξιλαροπόλεμο και γέμισε παντού πούπουλα (θυμάμαι ακόμα το γέλιο των φίλων μου).

Σχολιάστε το Άρθρο

Πρέπει να είστε συνδεδεμένος για να σχολιάσετε.